สถาณการณ์ขิงปี 2558

ภัยแล้ง กับขิง เป็นของแสลงที่ไม่อาจจะคู่กัน ทำไมผมต้องพูดอย่างนี้ ขิงเป็นพืชหัวที่ต้องการน้ำ สม่ำเสมอ ไม่ต้องการมากๆ และถ้าแล้งก็จะไม่เป็นผลดีเลยกับขิงเรามาดูเหตุผลกัน

1. ฝนมาก ช่วงของการเพาะปลูกขิงจะเริ่มตั้นแต่เดือนมีนาคมซึ่งเป็นการอาศัยฝนที่เราเรียกว่าฝนหลงฤดู หรือบางครั้งเราเรียกว่าพายุฤดูร้อนที่ตกมาบ้างในช่วงเดือนมีนา เมษา ซึ่งความชื่นแค่นี้ก็ทำให้ขิงอยู่ หรือโตได้ สำหรับเดือนมีถุนายน กรกฏาคม สิงหาคม ขิงต้องการฝนด้วยเช่นเดียวกัน แต่ต้องการปริมาณที่ไม่มาก แต่ขอให้สม่ำเสมอ ฝนมากในที่นี้จะเป็นสาเหตุของโรคเน่าที่หัวขิง ซึ่ง ณ ปัจจุบันยังไม่มียาที่จะรักษาอาการเน่านี้ได้เลย เมื่อฝนตกมาก บวกกับแดดออกในช่วงฝนจะเป็นการเร่งอาการเน่าของขิงให้ดีขึ้น นี่จึงเป็นสาเหตุที่ชาวไร่ขิงไม่ชอบ

2. ฝนที่มาสม่ำเสมอ ฝนลักษณะอย่างนี้คือ ตกอาทิตย์ละครั้ง แต่ตกไม่แรงมาก ถ้าฝนแรงกินไปจะทำให้ดินที่ปลูกขิงซับน้ำมากจะทำให้หน้าดินไปกับน้ำได้ เลยทำให้เกิดความเสียหายให้กับขิงได้ การใส่ปุ่ยจึงทำได้ดี และมีประโยชน์ต่อขิงมากๆ ด้วย

3. ฝนแล้ง ไม่ดีกับขิง และเชื่อว่ากับพืชอื่นๆ ด้วยเช่นเดียวกัน ฝนทิ้งช่วงนี้จะทำให้ขิงโตแบบแคะแก่น ไม่สวย รูปร่างและรูปทรงไม่ได้อย่างที่ต้องการร และตลาดก็ไม่ต้องการด้วยเช่นเดียวกัน

ตัวอย่างขิงที่ได้น้ำดี เพราะเป็นขิงรดน้ำ

ตัวอย่างขิงที่ได้น้ำดี เพราะเป็นขิงรดน้ำ

About Tayatfarm

ชื่อโกศล สืบทายาท ปี 2000-2004 ทำงานบริษัท CMP Communication บริษัทซับคอนเทคของ Telecom Asia ปี 2005-2006 ไปศึกษาดูงานประเทศ New Zealand และเรียนภาษาอังกฤษ ปี 2007-2011 ทำงานมูลนิธิโคกโคสสังคมสังเคราะห์ ปี 2012 - ทำอาชีพเกษตรกร เจ้าของ Tayat Farm